Filed under: Uncategorized
ผมรู้จักผู้หญิงคนหนึ่งครับ เธอสูง ดูเป็นผู้ใหญ่ มีเสนห์ในตัวบางมุม
เวลาผมอยู่กับเขาผมไม่เคยชม ผมอายเกินไปที่จะชมเธอ
ถึงแม้เขาอยากฟังผมก็ไม่เคยบอก
เราได้เจอกันในคืนเดือนร้อน ผมเขินอายและได้บอกกับเขาว่า
จะไม่มีวันปล่อยเขาให้หลุดมือไปเด็ดขาด วันเวลาผ่านไป
เขาได้เข้ามาอยู่ในชีวิตผม เขาสอนผมหลายอย่าง
จากเด็ที่ยังไม่รู้จักโต เขาสอนให้ผมเป็นผู้ใหญ่
แต่ผมไม่เคยขอบคุณเขาเลย แม้แต่เอ่ยปากซักครั้ง
ถึงผมไม่ได้เอ่ยปาก แต่ผม จะทำกับข้าวให้เธอทาน
เวลาที่เขาทานแล้วบอกอร่อย ผมจะมีความสุขมาก
เขาทำให้ผมเรียนรู้ในการอยู่กับคนอื่น ซึ่งผมรู่ว่ามันยากแต่ก็พยายามทำ
เขาสอนให้ผมรู้จักคำว่า รับผิดชอบ ซึ่งผมสัญญากับเขาไว้ ว่าจะไม่ผิดสัญญา
เขาเป็นคนน่ารัก และผมชอบเวลาที่เขาทำหน้าตลก มันทำให้ผมมีความสุข
ผมชอบเวลาเขาเกาคางผม มันทำให้ผมรู้ว่าเขาเอ็นดูผม
ของขวัญที่ผมชอบคือ ลูกบอลที่เขาซื้อให้ แต่ไม่เคยบอก
ผม ชอบที่เขาขายของครับ มันทำให้รู้ว่า วางชีวิตไว้กับเขาได้
ผมดีใจนะที่เขาพาผมไปเที่ยวแต่ผมชอบบอกว่าไม่อยากไป
จริงๆ แล้วผมอยากเก็บเงินไว้เพื่อเที่ยวในอนาคตเต็มที่
เขาชอบชวนผมไปดูคอนเสริต์แต่ผมไม่ชอบเพราะเหตุผลเดียวกับเมื่อกี้
และโรงหนังก็เช่นเดียวกัน
แต่ผมอยากบอกเขาว่า ผมยังอยากไปเที่ยวรอบโลกตามที่เคยบอกเขา
ยังอยากไปดูการแสดงดีๆ อีก และอยากดูหนังที่สัญญากันไว้
ผมไม่ชอบถ่ายรูปคู่เพราะว่า ผมถ่ายรูปไม่ค่อยขึ้นและรูปออกมาไม่สวย
แต่ผมชอบที่จะถ่ายรูปเขา เพราะอยากจะเก็บเขาไว้ในความทรงจำ
เวลาที่ทะเลาะกับเขา ผมได้เรียนรู้ที่จะใจเย็น เพราะผมรู้ว่า เขาหวังดีกับเรา
เพราะทุกเรื่องที่เขาทะเลาะมันมาจากความเอาแต่ใจของผม
ที่ผมไม่อยากไปบ้านเขาเพราะผมกลัวพอพ่อเขาบอกว่าผมเป็นคนไม่ดีอย่ามายุ่งกับลูกสาวเขา
ผมชอบที่จะให้ สิ่งที่ผมเห็นว่าดีกับเขา เช่นเพลง หนังการ์ตูนที่ดี เพื่อให้เขาเขออะไรแปลกใหม่
ผมชอบที่จะร้องเพลงให้เธอฟังเพราะ คิดว่าเธอน่าจะชอบผมร้องเพลง
และเพลงที่ผมชอบร้องมากที่สุดคือเพลง เรื่อยๆๆ ไปจนแก่ เพราะผมอยากจะอยู่กับเขาไปจนแก่
ผมชอบที่จะชวนเขาไปทำบุญครับ ไม่ใช่ว่าบ้าทำบุญ แต่ผมเชื่อว่าบุญคงหนุนให้เราได้เป็นเนื้อคู่กัน
ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา มันไม่ต้องมานั่งกังวลอะไร ทำตัวตามสบายไม่ต้องวุ่นวายอะไรมาก
ผมจะรู้สึกสนุกเวลาที่ผมคิดมุขใหม่ๆๆในการทักเขา เขาคงรู้นะ
ผมชอบที่จะเล่าเรื่องเศรษฐกิจให้เขาฟังเพราะจะได้รู้ว่าผมสนใจเรื่องความมั่นคงเหมือนกัน
ที่ผมไม่ชอบพกเงิน เพราะผมชอบที่จะฝากกระเป๋าตังค์ไว้ที่เธอ เหมือนมีธนาคารอยู่ใกล้ๆตัว
ผมอยากเจอเขาทุกวัน แต่ผมคิดว่า ควรให้เขาได้มีเวลาส่วนตัวบ้าง
ผมกลัวที่เขาจะเบื่อเวลาคุยโทรศัพท์กับผม
ที่ผมบอกเขาว่า สิวเยอะ เผื่อจะบอกว่า ถึงแม้เธอจะมีสิวฉันก็ยังอยู่กับเธอ ผมอยู่กับเขาเพราะข้างใน ไม่ใช่ภายนอก
ที่ผมบอกเขาว่าหน้าแก่เพราะผมรู้ว่าเนื้อคู่ผมอายุเยอะกว่าผม
สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็อยู่ข้างๆผม ไม่หนีไปไหนคอยปลอบผม
มีอีกหลายคำพูดที่อยากพูด
เขาทำให้ผมรู้จักคำว่าผูกพัน ห่วงใย คิดถึง ว่ามันรู้สึกยังไง
เขาทำให้ผมเปลี่ยนจากสิ่งที่มีชีวิต กลายเป็น มนุษย์ที่มีหัวใจ
ทำให้รู้ว่าเธอเป็นส่วนเติมเต็ม
ทำให้รู้ว่ารัก เป็นยังไง แต่ไม่เคยพูด
ผมขอโทษ ที่ทำเธอเสียใจ
ให้ความเห็น ห่างไกล
ใส่ความเห็น
